Panie Ministrze Sikorski,
Prosze otworzyc oczy i swoja Polska Dusze i zmienic swaja decyzje w sprawie Pana Kobylanskiego tak zaslozonego dla Polski i Polakow.
Jako Polak od 1989 roku w Washington DC bardzo apeluje.
Min. Sikorski wydał ambasadorom zakaz kontaktów z Janem Kobylańskim
kpt. Zbigniew Sulatycki (2008-01-07)
Aktualności dnia
słuchajzapisz
Alex Lech Bajan
CEO
RAQport Inc.
2004 North Monroe Street
Arlington Virginia 22207
Washington DC Area
USA
TEL: 703-528-0114
TEL2: 703-652-0993
FAX: 703-940-8300
sms: 703-485-6619
EMAIL: office@raqport.com
WEB SITE: http://raqport.com
Monday, January 7, 2008
Sunday, January 6, 2008
"Polish Soldier fights for the freedom of other nations but dies only for Poland."
"Polish Soldier fights for the freedom of other nations but dies only for Poland."
- Gen.Stanislaw Maczek
Polish Pilots of the World WarII
"Polish Soldier fights for the freedom of other nations but dies only for Poland."
- Gen.Stanislaw Maczek
Invasion:
On September 1st., 1939, 1.8 million German troops invaded Poland on three fronts; East Prussia in the north, Germany in the west and Slovakia in the south. They had 2600 tanks against the Polish 180, and over 2000 aircraft against the Polish 420. Their "Blitzkrieg" tactics, coupled with their bombing of defenceless towns and refugees, had never been seen before and, at first, caught the Poles off-guard. By September 14th. Warsaw was surrounded. At this stage the poles reacted, holding off the Germans at Kutno and regrouping behind the Wisla (Vistula) and Bzura rivers. Although Britain and France declared war on September 3rd. the Poles received no help - yet it had been agreed that the Poles should fight a defensive campaign for only 2 weeks during which time the Allies could get their forces together and attack from the west.
There are many "myths" that surround the September Campaign; the fictional Polish cavalry charges against German tanks (actually reported by the Italian press and used as propaganda by the Germans), the alleged destruction of the Polish Air Force on the ground, or claims that Polish armour failed to achieve any success against the invaders. In reality, and despite the fact that Poland was only just beginning to modernise her armed forces and had been forced (by Britain and France) to delay mobilisation (which they claimed might be interpreted as aggressive behaviour) so that, at the time of invasion, only about one-third of her total potential manpower was mobilised, Polish forces ensured that the September campaign was no "walk-over". The Wehrmacht had so under-rated Polish anti-tank capabilities (the Polish-designed anti-tank gun was one of the best in the world at that time) that they had gone into action with white "balkankreuz", or crosses, prominently displayed in eight locations; these crosses made excellent aiming points for Polish gun-sights and forced the Germans to radically rethink their national insignia, initially overpainting them in yellow and then, for their later campaigns, adopting the modified "balkankreuz" similar to that used by the Luftwaffe. The recently-designed 7TP "czolg lekki", or light tank, the first in the world to be designed with a diesel engine, proved to be superior to German tanks of the same class (the PzKpfw I and II) inflicting serious damage to the German forces, limited only by the fact that they were not used in concentrated groups. They were absorbed by the Germans into their own Panzer divisions at the end of the campaign.
On September 17th. Soviet forces invaded from the east. Warsaw surrendered 2 weeks later, the garrison on the Hel peninsula surrendered on October 2nd., and the Polesie Defence group, after fighting on two fronts against both German and Soviet forces, surrendered on October 5th. The Poles had held on for twice as long as had been expected and had done more damage to the Germans than the combined British and French forces were to do in 1940. The Germans lost 50,000 men, 697 planes and 993 tanks and armoured cars.
Thousands of soldiers and civilians managed to escape to France and Britain whilst many more went "underground" . A government-in-exile was formed with Wladyslaw Raczkiewicz as President and General Wladyslaw Sikorski as Prime Minister.
The Fourth Partition:
Under the German-Soviet pact Poland was divided; the Soviets took, and absorbed into the Soviet Union, the eastern half (Byelorussia and the West Ukraine), the Germans incorporated Pomerania, Posnania and Silesia into the Reich whilst the rest was designated as the General-Gouvernement (a colony ruled from Krakow by Hitler's friend, Hans Frank).
In the Soviet zone 1.5 million Poles (including women and children) were transported to labour camps in Siberia and other areas. Many thousands of captured Polish officers were shot at several secret forest sites; the first to be discovered being Katyn, near Smolensk.
The Germans declared their intention of eliminating the Polish race (a task to be completed by 1975) alongside the Jews. This process of elimination, the "Holocaust", was carried out systematically. All members of the "intelligentsia" were hunted down in order to destroy Polish culture and leadership (many were originally exterminated at Oswiencim - better known by its German name, Auschwitz). Secret universities and schools, a "Cultural Underground", were formed (the penalty for belonging to one was death). In the General-Gouvernement there were about 100,000 secondary school pupils and over 10,000 university students involved in secret education.
The Polish Jews were herded into Ghettos where they were slowly starved and cruelly offered hopes of survival but, in fact, ended up being shot or gassed. In the end they were transported, alongside non-Jewish Poles, Gypsies and Soviet POWs, to extermination camps such as Auschwitz and Treblinka; at Auschwitz over 4 million were exterminated. 2000 concentration camps were built in Poland, which became the major site of the extermination programme, since this was where most of the intended victims lived.
Many non-Jewish Poles were either transported to Germany and used as slave labour or simply executed. In the cities the Germans would round-up and kill indiscriminately as a punishment for any underground or anti-German or pro-Jewish activity. In the countryside they kept prominent citizens as hostages who would be executed if necessary. Sometimes they liquidated whole villages; at least 300 villages were destroyed. Hans Frank said, "If I wanted to put up a poster for every seven Poles shot, the forests of Poland would not suffice to produce the paper for such posters."
Despite such horror the Poles refused to give in or cooperate (there were no Polish collaborators as in other occupied countries). The Polish Underground or AK (Armia Krajowa or Home Army) was the largest in Europe with 400,000 men. The Jewish resistance movement was set up separately because of the problem of being imprisoned within the ghettos. Both these organisations caused great damage to the Nazi military machine. Many non-Jewish Poles saved the lives of thousands of Jews despite the fact that the penalty, if caught, was death (in fact, Poland was the only occupied nation where aiding Jews was punishable by death).
Fighting on all Fronts:
The Polish Army, Navy and Air Force reorganised abroad and continued to fight the Germans. In fact they have the distinction of being the only nation to fight on every front in the War. In 1940 they fought in France, in the Norwegian campaign they earned a reputation for bravery at Narvik, and in Africa the Carpathian Brigade fought at Tobruk.
Polish Squadrons played an important role in the Battle of Britain, accounting for 12% of all German aircraft destroyed at the cost of 33 lives. By the end of the war they had flown a total of 86,527 sorties, lost 1669 men and shot down 500 German planes and 190 V1 rockets.
The Polish Navy, which had escaped intact, consisted of 60 vessels, including 2 cruisers, 9 destroyers and 5 submarines ( one of which was the famous "Orzel") which were involved in 665 actions at sea. The first German ship sunk in the war was sunk by Polish ships. The Navy also took part in the D-Day landings.
When the Soviet Union was attacked by Germany, in June 1941, Polish POWs were released from prison camps and set up an army headed by General Anders. Many civilians were taken under the protection of this army which was allowed to make its way to Persia (modern-day Iran) and then on to Egypt. This army, the Polish Second Corps, fought with distinction in Italy, their most notable victory being that at Monte Cassino, in May 1944, and which opened up the road to Rome for the Allies as a whole. One of the "heroes" of the Polish Second Corps was Wojtek, a brown bear adopted in Iran as their mascot; at Monte Cassino Wojtek actually helped in the fighting by carrying ammunition for the guns. He died, famous and well-loved, in Edinburgh Zoo in 1964, aged 22.
All the Polish forces took part in the Allied invasion of Europe and liberation of France, playing a particularly crucial role in the significant Battle of the Falaise Gap. The Polish Parachute Brigade took part in the disastrous Battle of Arnhem in Holland. In 1945, the Poles captured the German port of Wilhelmshaven.
In 1943 a division of Polish soldiers was formed in Russia under Soviet control and fought on the Eastern Front. They fought loyally alongside the Soviet troops, despite the suffering they had experienced in Soviet hands, and they distinguished themselves in breaking through the last German lines of defence, the "Pomeranian Rampart", in the fighting in Saxony and in the capture of Berlin.
The "Home Army", under the command of General Stefan Roweki (code-named "Grot"), and after his capture in 1943 (he was later murdered), by General Tadeusz Komorowski (code-named "Bor"), fought a very varied war; at times in open combat in brigade or division strength, at times involved in sabotage, often acting as execution squads eliminating German officials, and often fighting a psychological campaign against German military and civilians. It was a costly war since the Germans always took reprisals.
The Intelligence Service of the Home Army captured and sent parts of the V1 to London for examination, providing information on German military movements (giving advanced warning of the German plan to invade Russia), and gave the RAF full information about Peenemunde, where the Germans were producing V2 rockets.
Betrayal:
The crime of Katyn was discovered in 1943 and created a rift in Polish-Soviet relations. From now on the Home Army was attacked by Soviet propaganda as collaborating with the Germans and being called on to rise against the Germans once the Red Army reached the outskirts of Warsaw.
Secretly, at Teheran, the British and Americans agreed to letting the Russians profit from their invasion of Poland in 1939 and allowing them to keep the lands that had been absorbed. The "accidental" death of General Sikorski at this time helped keep protests at a minimum.
When the Russians crossed into Poland the Home Army cooperated in the fight against the Germans and contributed greatly to the victories at Lwow, Wilno and Lublin only to find themselves surrounded and disarmed by their "comrades-in-arms" and deported to labour camps in Siberia.
On August 1, 1944, with the Russian forces on the right bank of the Vistula, the Home Army rose in Warsaw; the Warsaw Rising. Heroic street-fighting involving the whole population, using the sewers as lines of communication and escape, under heavy bombardment, lasted for 63 days. The city was completely destroyed. Not only did the Russians cease to advance but they also refused to allow Allied planes to land on Russian airfields after dropping supplies. After surrendering many civilians and soldiers were executed or sent to concentration camps to be exterminated and Warsaw was razed to the ground.
The defeat in Warsaw destroyed the political and military institutions of the Polish underground and left the way open for a Soviet take-over.
With the liberation of Lublin in July 1944 a Russian-sponsored Polish Committee for National Liberation (a Communist Government in all but name) had been set up and the British had put great pressure, mostly unsuccessful, on the Government-in-exile to accept this status quo. At Yalta, in February 1945, the Allies put Poland within the Russian zone of influence in a post-war Europe. To most Poles the meaning of these two events was perfectly clear; Poland had been betrayed. At one stage the Polish Army, still fighting in Italy and Germany, was prepared to withdraw from the front lines in protest; after all, they were supposed to be fighting for Polish liberation. It is a reflection on Polish honour that no such withdrawal took place since it could leave large gaps in the front lines and so was considered too dangerous for their Allied comrades-in-arms.
The war ended on May 8th, 1945.
The Cost:
The Poles are the people who really lost the war.
Over half a million fighting men and women, and 6 million civilians (or 22% of the total population) died. About 50% of these were Polish Christians and 50% were Polish Jews. Approximately 5,384,000, or 89.9% of Polish war losses (Jews and Gentiles) were the victims of prisons, death camps, raids, executions, annihilation of ghettos, epidemics, starvation, excessive work and ill treatment. So many Poles were sent to concentration camps that virtually every family had someone close to them who had been tortured or murdered there.
There were one million war orphans and over half a million invalids.
The country lost 38% of its national assets (Britain lost 0.8%, France lost 1.5%). Half the country was swallowed up by the Soviet Union including the two great cultural centres of Lwow and Wilno.
Many Poles could not return to the country for which they has fought because they belonged to the "wrong" political group or came from eastern Poland and had thus become Soviet citizens. Others were arrested, tortured and imprisoned by the Soviet authorities for belonging to the Home Army.
Although "victors" they were not allowed to partake in victory celebrations.
Through fighting "For Our Freedom and Yours" they had exchanged one master
- Gen.Stanislaw Maczek
Polish Pilots of the World WarII
"Polish Soldier fights for the freedom of other nations but dies only for Poland."
- Gen.Stanislaw Maczek
Invasion:
On September 1st., 1939, 1.8 million German troops invaded Poland on three fronts; East Prussia in the north, Germany in the west and Slovakia in the south. They had 2600 tanks against the Polish 180, and over 2000 aircraft against the Polish 420. Their "Blitzkrieg" tactics, coupled with their bombing of defenceless towns and refugees, had never been seen before and, at first, caught the Poles off-guard. By September 14th. Warsaw was surrounded. At this stage the poles reacted, holding off the Germans at Kutno and regrouping behind the Wisla (Vistula) and Bzura rivers. Although Britain and France declared war on September 3rd. the Poles received no help - yet it had been agreed that the Poles should fight a defensive campaign for only 2 weeks during which time the Allies could get their forces together and attack from the west.
There are many "myths" that surround the September Campaign; the fictional Polish cavalry charges against German tanks (actually reported by the Italian press and used as propaganda by the Germans), the alleged destruction of the Polish Air Force on the ground, or claims that Polish armour failed to achieve any success against the invaders. In reality, and despite the fact that Poland was only just beginning to modernise her armed forces and had been forced (by Britain and France) to delay mobilisation (which they claimed might be interpreted as aggressive behaviour) so that, at the time of invasion, only about one-third of her total potential manpower was mobilised, Polish forces ensured that the September campaign was no "walk-over". The Wehrmacht had so under-rated Polish anti-tank capabilities (the Polish-designed anti-tank gun was one of the best in the world at that time) that they had gone into action with white "balkankreuz", or crosses, prominently displayed in eight locations; these crosses made excellent aiming points for Polish gun-sights and forced the Germans to radically rethink their national insignia, initially overpainting them in yellow and then, for their later campaigns, adopting the modified "balkankreuz" similar to that used by the Luftwaffe. The recently-designed 7TP "czolg lekki", or light tank, the first in the world to be designed with a diesel engine, proved to be superior to German tanks of the same class (the PzKpfw I and II) inflicting serious damage to the German forces, limited only by the fact that they were not used in concentrated groups. They were absorbed by the Germans into their own Panzer divisions at the end of the campaign.
On September 17th. Soviet forces invaded from the east. Warsaw surrendered 2 weeks later, the garrison on the Hel peninsula surrendered on October 2nd., and the Polesie Defence group, after fighting on two fronts against both German and Soviet forces, surrendered on October 5th. The Poles had held on for twice as long as had been expected and had done more damage to the Germans than the combined British and French forces were to do in 1940. The Germans lost 50,000 men, 697 planes and 993 tanks and armoured cars.
Thousands of soldiers and civilians managed to escape to France and Britain whilst many more went "underground" . A government-in-exile was formed with Wladyslaw Raczkiewicz as President and General Wladyslaw Sikorski as Prime Minister.
The Fourth Partition:
Under the German-Soviet pact Poland was divided; the Soviets took, and absorbed into the Soviet Union, the eastern half (Byelorussia and the West Ukraine), the Germans incorporated Pomerania, Posnania and Silesia into the Reich whilst the rest was designated as the General-Gouvernement (a colony ruled from Krakow by Hitler's friend, Hans Frank).
In the Soviet zone 1.5 million Poles (including women and children) were transported to labour camps in Siberia and other areas. Many thousands of captured Polish officers were shot at several secret forest sites; the first to be discovered being Katyn, near Smolensk.
The Germans declared their intention of eliminating the Polish race (a task to be completed by 1975) alongside the Jews. This process of elimination, the "Holocaust", was carried out systematically. All members of the "intelligentsia" were hunted down in order to destroy Polish culture and leadership (many were originally exterminated at Oswiencim - better known by its German name, Auschwitz). Secret universities and schools, a "Cultural Underground", were formed (the penalty for belonging to one was death). In the General-Gouvernement there were about 100,000 secondary school pupils and over 10,000 university students involved in secret education.
The Polish Jews were herded into Ghettos where they were slowly starved and cruelly offered hopes of survival but, in fact, ended up being shot or gassed. In the end they were transported, alongside non-Jewish Poles, Gypsies and Soviet POWs, to extermination camps such as Auschwitz and Treblinka; at Auschwitz over 4 million were exterminated. 2000 concentration camps were built in Poland, which became the major site of the extermination programme, since this was where most of the intended victims lived.
Many non-Jewish Poles were either transported to Germany and used as slave labour or simply executed. In the cities the Germans would round-up and kill indiscriminately as a punishment for any underground or anti-German or pro-Jewish activity. In the countryside they kept prominent citizens as hostages who would be executed if necessary. Sometimes they liquidated whole villages; at least 300 villages were destroyed. Hans Frank said, "If I wanted to put up a poster for every seven Poles shot, the forests of Poland would not suffice to produce the paper for such posters."
Despite such horror the Poles refused to give in or cooperate (there were no Polish collaborators as in other occupied countries). The Polish Underground or AK (Armia Krajowa or Home Army) was the largest in Europe with 400,000 men. The Jewish resistance movement was set up separately because of the problem of being imprisoned within the ghettos. Both these organisations caused great damage to the Nazi military machine. Many non-Jewish Poles saved the lives of thousands of Jews despite the fact that the penalty, if caught, was death (in fact, Poland was the only occupied nation where aiding Jews was punishable by death).
Fighting on all Fronts:
The Polish Army, Navy and Air Force reorganised abroad and continued to fight the Germans. In fact they have the distinction of being the only nation to fight on every front in the War. In 1940 they fought in France, in the Norwegian campaign they earned a reputation for bravery at Narvik, and in Africa the Carpathian Brigade fought at Tobruk.
Polish Squadrons played an important role in the Battle of Britain, accounting for 12% of all German aircraft destroyed at the cost of 33 lives. By the end of the war they had flown a total of 86,527 sorties, lost 1669 men and shot down 500 German planes and 190 V1 rockets.
The Polish Navy, which had escaped intact, consisted of 60 vessels, including 2 cruisers, 9 destroyers and 5 submarines ( one of which was the famous "Orzel") which were involved in 665 actions at sea. The first German ship sunk in the war was sunk by Polish ships. The Navy also took part in the D-Day landings.
When the Soviet Union was attacked by Germany, in June 1941, Polish POWs were released from prison camps and set up an army headed by General Anders. Many civilians were taken under the protection of this army which was allowed to make its way to Persia (modern-day Iran) and then on to Egypt. This army, the Polish Second Corps, fought with distinction in Italy, their most notable victory being that at Monte Cassino, in May 1944, and which opened up the road to Rome for the Allies as a whole. One of the "heroes" of the Polish Second Corps was Wojtek, a brown bear adopted in Iran as their mascot; at Monte Cassino Wojtek actually helped in the fighting by carrying ammunition for the guns. He died, famous and well-loved, in Edinburgh Zoo in 1964, aged 22.
All the Polish forces took part in the Allied invasion of Europe and liberation of France, playing a particularly crucial role in the significant Battle of the Falaise Gap. The Polish Parachute Brigade took part in the disastrous Battle of Arnhem in Holland. In 1945, the Poles captured the German port of Wilhelmshaven.
In 1943 a division of Polish soldiers was formed in Russia under Soviet control and fought on the Eastern Front. They fought loyally alongside the Soviet troops, despite the suffering they had experienced in Soviet hands, and they distinguished themselves in breaking through the last German lines of defence, the "Pomeranian Rampart", in the fighting in Saxony and in the capture of Berlin.
The "Home Army", under the command of General Stefan Roweki (code-named "Grot"), and after his capture in 1943 (he was later murdered), by General Tadeusz Komorowski (code-named "Bor"), fought a very varied war; at times in open combat in brigade or division strength, at times involved in sabotage, often acting as execution squads eliminating German officials, and often fighting a psychological campaign against German military and civilians. It was a costly war since the Germans always took reprisals.
The Intelligence Service of the Home Army captured and sent parts of the V1 to London for examination, providing information on German military movements (giving advanced warning of the German plan to invade Russia), and gave the RAF full information about Peenemunde, where the Germans were producing V2 rockets.
Betrayal:
The crime of Katyn was discovered in 1943 and created a rift in Polish-Soviet relations. From now on the Home Army was attacked by Soviet propaganda as collaborating with the Germans and being called on to rise against the Germans once the Red Army reached the outskirts of Warsaw.
Secretly, at Teheran, the British and Americans agreed to letting the Russians profit from their invasion of Poland in 1939 and allowing them to keep the lands that had been absorbed. The "accidental" death of General Sikorski at this time helped keep protests at a minimum.
When the Russians crossed into Poland the Home Army cooperated in the fight against the Germans and contributed greatly to the victories at Lwow, Wilno and Lublin only to find themselves surrounded and disarmed by their "comrades-in-arms" and deported to labour camps in Siberia.
On August 1, 1944, with the Russian forces on the right bank of the Vistula, the Home Army rose in Warsaw; the Warsaw Rising. Heroic street-fighting involving the whole population, using the sewers as lines of communication and escape, under heavy bombardment, lasted for 63 days. The city was completely destroyed. Not only did the Russians cease to advance but they also refused to allow Allied planes to land on Russian airfields after dropping supplies. After surrendering many civilians and soldiers were executed or sent to concentration camps to be exterminated and Warsaw was razed to the ground.
The defeat in Warsaw destroyed the political and military institutions of the Polish underground and left the way open for a Soviet take-over.
With the liberation of Lublin in July 1944 a Russian-sponsored Polish Committee for National Liberation (a Communist Government in all but name) had been set up and the British had put great pressure, mostly unsuccessful, on the Government-in-exile to accept this status quo. At Yalta, in February 1945, the Allies put Poland within the Russian zone of influence in a post-war Europe. To most Poles the meaning of these two events was perfectly clear; Poland had been betrayed. At one stage the Polish Army, still fighting in Italy and Germany, was prepared to withdraw from the front lines in protest; after all, they were supposed to be fighting for Polish liberation. It is a reflection on Polish honour that no such withdrawal took place since it could leave large gaps in the front lines and so was considered too dangerous for their Allied comrades-in-arms.
The war ended on May 8th, 1945.
The Cost:
The Poles are the people who really lost the war.
Over half a million fighting men and women, and 6 million civilians (or 22% of the total population) died. About 50% of these were Polish Christians and 50% were Polish Jews. Approximately 5,384,000, or 89.9% of Polish war losses (Jews and Gentiles) were the victims of prisons, death camps, raids, executions, annihilation of ghettos, epidemics, starvation, excessive work and ill treatment. So many Poles were sent to concentration camps that virtually every family had someone close to them who had been tortured or murdered there.
There were one million war orphans and over half a million invalids.
The country lost 38% of its national assets (Britain lost 0.8%, France lost 1.5%). Half the country was swallowed up by the Soviet Union including the two great cultural centres of Lwow and Wilno.
Many Poles could not return to the country for which they has fought because they belonged to the "wrong" political group or came from eastern Poland and had thus become Soviet citizens. Others were arrested, tortured and imprisoned by the Soviet authorities for belonging to the Home Army.
Although "victors" they were not allowed to partake in victory celebrations.
Through fighting "For Our Freedom and Yours" they had exchanged one master
Friday, January 4, 2008
Intelektualiści w obronie szefa CBA
Intelektualiści w obronie szefa CBA
Cezary Gmyz 04-01-2008, ostatnia aktualizacja 04-01-2008 13:53
List w obronie szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego napisała grupa intelektualistów. Wśród sygnatariuszy są m.in. sędzia Wiesław Johan, pisarze Marek Nowakowski i Marek Rymkiewicz, dziennikarze Jan Pospieszalski, Krzysztof Czabański, Andrzej Urbański, politycy Zofia i Zbigniew Romaszewscy, siostra Zbigniewa Herberta – Halina.
Szanowny Panie Premierze,
Nie tak dawno otrzymał Pan mandat, który szczególnie zobowiązuje, mandat odpowiedzialności za Polskę i jej Obywateli. Jesteśmy przekonani, że poza politycznymi deklaracjami, podejmie Pan działania zmierzające do dalszego umacniania podstaw demokratycznego państwa prawnego i budujące zaufanie do instytucji publicznych.Celem nadrzędnym powinno być skuteczne przeciwdziałanie wszelkim przejawom społecznej patologii. W naszym przekonaniu - ważną rolę na tym polu pełni Centralne Biuro Antykorupcyjne. W krótkim czasie odniosło wiele sukcesów, walcząc z groźną choroba naszych czasów - korupcją. Dlatego trudno zrozumieć, trwający od wielu tygodni bezprecedensowy, niekiedy wręcz histeryczny atak na tę instytucje i jej Szefa.
Niebawem zapadną decyzje, przesądzające los CBA. Z tego powodu zwracamy się do Pana - Premiera Rzeczypospolitej o rozwagę i obiektywizm , pozwalające mieć nadzieję,że eliminacja z naszego życia publicznego patologii będzie nadal wartością nadrzędną.
List podpisali m.in.:
Piotr Andrzejewski - senator
prof Tomasz Bury - krytyk literacki
Krzysztof Czabański - prezes Polskiego Radia
Jerzy Dzik Dzikowski - architekt
Ewa Dałkowska - aktorka
Leszek Długosz - poeta
Andrzej Gelberg - dziennikarz
Przemysław Gintrowski - muzyk
Olga Johann - wiceprzewodnicząca Rady Warszawy
Wiesław Johann - sędzia Trybunału Konstytucyjnego w st, spoczynku
Marek Nowakowski - pisarz
Bogusław Nizieński - sędzia Sadu Najwyższego w st. spoczynku
Krzysztof Kauba - sędzia w st. spoczynku
Jan Pospieszalski - muzyk, dziennikarz
Zofia Romaszewska - obrońca praw człowieka
Zbigniew Romaszewski - wicemarszałek Senatu RP
Jarosław Rymkiewicz - literat
Andrzej Urbański - prezes TVP
Jolanta Zabarnik - Nowakowska - adwokat
Grzegorz Wąsowski - adwokat
Kazimierz Krajewski - historyk
Halina Herbert-Zebrowska
Rafał Żebrowski - historyk
Jacek Pawłowicz - historyk
Jacek Maziarski - dziennikarz
Lech Bajan - CEO RAQport Washington DC
Źródło : Rzeczpospolita
Nowy kierunek studiów podyplomowych w Wyższej Szkole Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu - polityka ochrony środowiska
Polsce potrzeba specjalistów
Nasz Dziennik, 2008-01-03
Nowy kierunek studiów podyplomowych w Wyższej Szkole Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu - polityka ochrony środowiska Już od początku marca w Wyższej Szkole Kultury Społecznej i Medialnej rozpoczną się zajęcia na nowym, prestiżowym kierunku studiów podyplomowych z zakresu polityki ochrony środowiska - kompensacji przyrodniczej. Dwusemestralne studia są dostępne dla absolwentów kierunków przyrodniczych z dyplomami licencjackimi, inżynierskimi lub magisterskimi. Na zakończenie studiów w ramach prac dyplomowych będą oni przygotowywać projekty dotyczące kompensacji przyrodniczej przy realizacji konkretnych inwestycji na obszarze objętym programem Natura 2000. Studia są organizowane we współpracy z Narodowym Funduszem Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. - Ta dotacja to nie jest żaden przywilej. Podjęliśmy się tego zadania, korzystając z obowiązującego prawa, ponieważ zarówno w Polsce, jak i w całej Unii Europejskiej jest obecnie ogromne zapotrzebowanie na specjalistów w tej dziedzinie. A Polsce wciąż brakuje ludzi o wysokich kwalifikacjach. Wychodzimy naprzeciw tym oczekiwaniom również z myślą o studentach. Zależy nam na tym, aby płacili za naukę jak najmniej, a ta dotacja zmniejsza opłatę o połowę - zaznacza założyciel WSKSiM ojciec Tadeusz Rydzyk. Jak ustalił "Nasz Dziennik", Wyższa Szkoła Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu nie jest jedyną niepubliczną uczelnią, która otrzymała takie dofinansowanie. O wsparcie finansowe dla projektów związanych z programem zrównoważonego rozwoju mogły starać się wszystkie polskie wyższe uczelnie i wiele z nich takie dofinansowanie otrzymało. - W ramach realizacji programu zrównoważonego rozwoju wszystkie uczelnie, które chciały pozyskać środki na konkretne działania, otrzymały takie dofinansowanie. Co bardzo istotne - program, który został przedstawiony przez Wyższą Szkołę Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu, był programem bardzo dobrym. Myślę, że decyzja o dofinansowaniu przez Narodowy Fundusz jest decyzją słuszną - twierdzi prof. Jan Szyszko, minister środowiska w rządzie Jarosława Kaczyńskiego. Polityka ochrony środowiska - kompensacja przyrodnicza to kolejna innowacja w kształceniu studentów i absolwentów szkół wyższych wprowadzana w tym roku w Wyższej Szkole Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu. Na terenie uczelni funkcjonuje Zakład Polityki Ochrony Środowiska, a jak powiedział nam ojciec dr Krzysztof Bieliński, rektor WSKSiM - w ostatnim roku na terenie uczelni zorganizowano szereg naukowych sympozjów poświęconych ochronie środowiska; ostatnie odbyło się 15 grudnia i dotyczyło ochrony bioróżnorodności w Polsce. Już od 1 marca ruszą studia podyplomowe na kierunku polityka ochrony środowiska - kompensacja przyrodnicza. Jak poinformowano na stronach internetowych Wyższej Szkoły Kultury Społecznej i Medialnej, termin składania podań mija 15 lutego. - Będą to studia jednoroczne, dwusemestralne, adresowane do absolwentów kierunków przyrodniczych. Chcemy je prowadzić przez najbliższe trzy lata w okresie 2008-2011. Celem takiego kształcenia jest przygotowanie specjalistów posiadających wiedzę z zakresu ochrony środowiska, a także umiejętności niezbędnych do przygotowania projektów z zakresu kompensacji przyrodniczej - mówi ojciec rektor Krzysztof Bieliński. O przyjęcie na studia podyplomowe mogą się ubiegać absolwenci kierunków przyrodniczych z dyplomami licencjackimi, inżynierskimi lub magisterskimi. W programie studiów, oprócz wykładów i ćwiczeń, przewidziano zajęcia terenowe, w czasie których słuchacze będą się uczyć rozpoznawania gatunków ptaków i gleb, a także zapoznawać z przykładami inżynierii ekologicznej w środowisku leśnym i wodnym oraz inwestycjami na obszarach Natura 2000. Na zakończenie nauki w ramach prac dyplomowych słuchacze będą przygotowywać projekty dotyczące kompensacji przyrodniczej przy realizacji konkretnych inwestycji na obszarze objętym programem Natura 2000. - Wykształcenie specjalistów potrafiących świetnie przygotować projekt kompensacji przyrodniczej jest szczególnie ważne. Jeżeli na danym terenie objętym programem Natura 2000 dokonuje się jakichś inwestycji dofinansowywanych z funduszy unijnych, choćby takich jak budowa drogi, to niezbędne jest przedstawienie również projektu kompensacji przyrodniczej - tłumaczy rektor WSKSiM. Studia mają rekomendację ministra środowiska. Kształcenie odbywać się będzie we współpracy z Narodowym Funduszem Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w ramach prowadzonego przez niego programu "Wspieranie kształcenia kadr dla potrzeb rozwoju regionalnego". - Musieliśmy przedstawić bardzo konkretny projekt wydatkowania środków, a jego realizacja będzie skrupulatnie sprawdzana przez Fundusz - tłumaczy ojciec dr Krzysztof Bieliński. I dodaje: - Chcemy, żeby studenci mniej płacili za naukę, żeby ewentualnie mogli otrzymać bezpłatnie materiały edukacyjne. Wszystkie środki, które dostaniemy, muszą być wydane w ramach kształcenia na kierunku polityka ochrony środowiska - kompensacja przyrodnicza. Zgodnie z założeniami Strategii Rozwoju Kraju na lata 2007-2015 polityka regionalna państwa w tych latach koncentrować się będzie na tworzeniu warunków dla wzrostu konkurencyjności wszystkich regionów w taki sposób, aby sprzyjać spójności ekonomicznej, społecznej i terytorialnej oraz dążyć do wyrównywania szans rozwojowych, przy zachowaniu zasad zrównoważonego rozwoju. Wymaga to przygotowania specjalistów, którzy będą posiadali wiedzę i umiejętności niezbędne do realizacji tych zadań. WSKSiM oferuje obecnie kształcenie na następujących kierunkach: studia I stopnia - dziennikarstwo i komunikacja społeczna, politologia, kulturoznawstwo; studia I stopnia (inżynierskie) na kierunku informatyka; studia II stopnia (uzupełniające magisterskie) - politologia (specjalności: polityka społeczno-ekonomiczna, komunikacja i dziennikarstwo polityczne); studia podyplomowe - dziennikarstwo, zasady wykorzystania funduszy unijnych, relacje międzynarodowe i dyplomacja, grafika komputerowa i techniki multimedialne, zastosowanie informatyki w dydaktyce. Jak zapowiedział niedawno ojciec Tadeusz Rydzyk, dyrektor Radia Maryja i założyciel uczelni, także w tym roku wspólnie z amerykańską Fundacją Cywilizacji Zachodniej WSKSiM otworzy prowadzone za pośrednictwem internetu studia licencjackie z angielskim jako językiem wykładowym na kierunku kulturoznawstwo.
Wojciech Wybranowski
Nasz Dziennik, 2008-01-03
Nowy kierunek studiów podyplomowych w Wyższej Szkole Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu - polityka ochrony środowiska Już od początku marca w Wyższej Szkole Kultury Społecznej i Medialnej rozpoczną się zajęcia na nowym, prestiżowym kierunku studiów podyplomowych z zakresu polityki ochrony środowiska - kompensacji przyrodniczej. Dwusemestralne studia są dostępne dla absolwentów kierunków przyrodniczych z dyplomami licencjackimi, inżynierskimi lub magisterskimi. Na zakończenie studiów w ramach prac dyplomowych będą oni przygotowywać projekty dotyczące kompensacji przyrodniczej przy realizacji konkretnych inwestycji na obszarze objętym programem Natura 2000. Studia są organizowane we współpracy z Narodowym Funduszem Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. - Ta dotacja to nie jest żaden przywilej. Podjęliśmy się tego zadania, korzystając z obowiązującego prawa, ponieważ zarówno w Polsce, jak i w całej Unii Europejskiej jest obecnie ogromne zapotrzebowanie na specjalistów w tej dziedzinie. A Polsce wciąż brakuje ludzi o wysokich kwalifikacjach. Wychodzimy naprzeciw tym oczekiwaniom również z myślą o studentach. Zależy nam na tym, aby płacili za naukę jak najmniej, a ta dotacja zmniejsza opłatę o połowę - zaznacza założyciel WSKSiM ojciec Tadeusz Rydzyk. Jak ustalił "Nasz Dziennik", Wyższa Szkoła Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu nie jest jedyną niepubliczną uczelnią, która otrzymała takie dofinansowanie. O wsparcie finansowe dla projektów związanych z programem zrównoważonego rozwoju mogły starać się wszystkie polskie wyższe uczelnie i wiele z nich takie dofinansowanie otrzymało. - W ramach realizacji programu zrównoważonego rozwoju wszystkie uczelnie, które chciały pozyskać środki na konkretne działania, otrzymały takie dofinansowanie. Co bardzo istotne - program, który został przedstawiony przez Wyższą Szkołę Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu, był programem bardzo dobrym. Myślę, że decyzja o dofinansowaniu przez Narodowy Fundusz jest decyzją słuszną - twierdzi prof. Jan Szyszko, minister środowiska w rządzie Jarosława Kaczyńskiego. Polityka ochrony środowiska - kompensacja przyrodnicza to kolejna innowacja w kształceniu studentów i absolwentów szkół wyższych wprowadzana w tym roku w Wyższej Szkole Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu. Na terenie uczelni funkcjonuje Zakład Polityki Ochrony Środowiska, a jak powiedział nam ojciec dr Krzysztof Bieliński, rektor WSKSiM - w ostatnim roku na terenie uczelni zorganizowano szereg naukowych sympozjów poświęconych ochronie środowiska; ostatnie odbyło się 15 grudnia i dotyczyło ochrony bioróżnorodności w Polsce. Już od 1 marca ruszą studia podyplomowe na kierunku polityka ochrony środowiska - kompensacja przyrodnicza. Jak poinformowano na stronach internetowych Wyższej Szkoły Kultury Społecznej i Medialnej, termin składania podań mija 15 lutego. - Będą to studia jednoroczne, dwusemestralne, adresowane do absolwentów kierunków przyrodniczych. Chcemy je prowadzić przez najbliższe trzy lata w okresie 2008-2011. Celem takiego kształcenia jest przygotowanie specjalistów posiadających wiedzę z zakresu ochrony środowiska, a także umiejętności niezbędnych do przygotowania projektów z zakresu kompensacji przyrodniczej - mówi ojciec rektor Krzysztof Bieliński. O przyjęcie na studia podyplomowe mogą się ubiegać absolwenci kierunków przyrodniczych z dyplomami licencjackimi, inżynierskimi lub magisterskimi. W programie studiów, oprócz wykładów i ćwiczeń, przewidziano zajęcia terenowe, w czasie których słuchacze będą się uczyć rozpoznawania gatunków ptaków i gleb, a także zapoznawać z przykładami inżynierii ekologicznej w środowisku leśnym i wodnym oraz inwestycjami na obszarach Natura 2000. Na zakończenie nauki w ramach prac dyplomowych słuchacze będą przygotowywać projekty dotyczące kompensacji przyrodniczej przy realizacji konkretnych inwestycji na obszarze objętym programem Natura 2000. - Wykształcenie specjalistów potrafiących świetnie przygotować projekt kompensacji przyrodniczej jest szczególnie ważne. Jeżeli na danym terenie objętym programem Natura 2000 dokonuje się jakichś inwestycji dofinansowywanych z funduszy unijnych, choćby takich jak budowa drogi, to niezbędne jest przedstawienie również projektu kompensacji przyrodniczej - tłumaczy rektor WSKSiM. Studia mają rekomendację ministra środowiska. Kształcenie odbywać się będzie we współpracy z Narodowym Funduszem Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w ramach prowadzonego przez niego programu "Wspieranie kształcenia kadr dla potrzeb rozwoju regionalnego". - Musieliśmy przedstawić bardzo konkretny projekt wydatkowania środków, a jego realizacja będzie skrupulatnie sprawdzana przez Fundusz - tłumaczy ojciec dr Krzysztof Bieliński. I dodaje: - Chcemy, żeby studenci mniej płacili za naukę, żeby ewentualnie mogli otrzymać bezpłatnie materiały edukacyjne. Wszystkie środki, które dostaniemy, muszą być wydane w ramach kształcenia na kierunku polityka ochrony środowiska - kompensacja przyrodnicza. Zgodnie z założeniami Strategii Rozwoju Kraju na lata 2007-2015 polityka regionalna państwa w tych latach koncentrować się będzie na tworzeniu warunków dla wzrostu konkurencyjności wszystkich regionów w taki sposób, aby sprzyjać spójności ekonomicznej, społecznej i terytorialnej oraz dążyć do wyrównywania szans rozwojowych, przy zachowaniu zasad zrównoważonego rozwoju. Wymaga to przygotowania specjalistów, którzy będą posiadali wiedzę i umiejętności niezbędne do realizacji tych zadań. WSKSiM oferuje obecnie kształcenie na następujących kierunkach: studia I stopnia - dziennikarstwo i komunikacja społeczna, politologia, kulturoznawstwo; studia I stopnia (inżynierskie) na kierunku informatyka; studia II stopnia (uzupełniające magisterskie) - politologia (specjalności: polityka społeczno-ekonomiczna, komunikacja i dziennikarstwo polityczne); studia podyplomowe - dziennikarstwo, zasady wykorzystania funduszy unijnych, relacje międzynarodowe i dyplomacja, grafika komputerowa i techniki multimedialne, zastosowanie informatyki w dydaktyce. Jak zapowiedział niedawno ojciec Tadeusz Rydzyk, dyrektor Radia Maryja i założyciel uczelni, także w tym roku wspólnie z amerykańską Fundacją Cywilizacji Zachodniej WSKSiM otworzy prowadzone za pośrednictwem internetu studia licencjackie z angielskim jako językiem wykładowym na kierunku kulturoznawstwo.
Wojciech Wybranowski
Nie chcemy popełniać błędów państw ze "starej piętnastki"
Nie chcemy popełniać błędów państw ze "starej piętnastki"
Nasz Dziennik, 2008-01-04
Chciałem doprowadzić do tego, by wyższe szkoły rzeczywiście zaczęły realizować koncepcje zrównoważonego rozwoju i wykorzystania zasobów przyrodniczych do rozwoju państwa Z prof. Janem Szyszko (PiS), ministrem środowiska w rządzie Jarosława Kaczyńskiego, rozmawia Wojciech Wybranowski Panie Profesorze, jakie uczelnie mogły ubiegać się o przyznanie przez Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej dotacji celowej na prowadzenie studiów na kierunku polityka ochrony środowiska - kompensacja przyrodnicza? "Gazeta Wyborcza" twierdzi, że Wyższa Szkoła Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu otrzymała ją, zanim przedstawiła program. - Dotacje w ramach realizacji programu zrównoważonego rozwoju dostały wszystkie uczelnie, które chciały otrzymać dofinansowanie i złożyły takie wnioski. Program przedstawiony przez Wyższą Szkołę Kultury Społecznej i Medialnej był programem bardzo dobrym i w związku z tym decyzja o dofinansowaniu przez NFOŚiGW była niezwykle słuszna. Chciałem w trakcie swojej działalności doprowadzić do tego, by wyższe szkoły rzeczywiście zaczęły realizować koncepcje zrównoważonego rozwoju i wykorzystania zasobów przyrodniczych do rozwoju państwa. Dlaczego kształcenie specjalistów ds. ochrony środowiska w ramach programu zrównoważonego rozwoju jest tak ważne? Jaki jest cel kształcenia w tym kierunku? - Program "Natura 2000" i sieć "Natura 2000" to bardzo mocny i sprawny instrument w zakresie gospodarowania przestrzenią, ale żeby z niego korzystać w przyszłości, trzeba wyszkolić specjalistów w tym zakresie, by mogli się tym instrumentem rzeczywiście posługiwać. Dlaczego to takie ważne? Z jednej strony, mamy wyśmienite zasoby przyrodnicze stanowiące nasze dziedzictwo kulturowe, ale z drugiej strony, mamy też szybki rozwój gospodarczy. Nie chcemy popełniać błędów państw wysoko rozwiniętych, np. ze "starej piętnastki", gdy wraz z rozwojem gospodarczym zniszczono zasoby środowiskowe. Dlatego trzeba dołożyć starań, by rozwój gospodarczy ich nie niszczył, a wręcz przeciwnie - rozwijał je, co dzięki wyszkoleniu specjalistów jest możliwe. W latach 50., 60. Instytut Ekologii PAN wykształcił wielu wyśmienitych ekologów, którzy doskonale wiedzą, że gospodarując przestrzenią, można zasoby przyrodnicze chronić. Takich specjalistów potrzeba nam i dzisiaj. Trwa jednak, prowadzona głównie przez "Gazetę Wyborczą", nagonka na działania osób związanych z resortem środowiska za Pana kadencji, nagonka oparta głównie na insynuacjach, jak w przypadku wyssanych z palca rzekomych nieprawidłowości związanych z dzierżawą gruntów w Toruniu Zakonowi Redemptorystów. I choć publikacje "GW" w tym zakresie niewiele mają wspólnego z prawdą, skutkują jednak dymisjami... - Jestem zbulwersowany tym bardzo szybkim, pochopnym usuwaniem ludzi bardzo zasłużonych dla ochrony środowiska z zajmowanych stanowisk. Niedawno protestowałem przeciwko niezgodnemu z zasadami dobrego wychowania usunięciu i sposobowi, w jaki zostało to przeprowadzone, Andrzeja Matysiaka, dyrektora generalnego Lasów Państwowych. Nie można robić w ten sposób, by usuwać poprzez odwołanie telefoniczne i to nie przez ministra, ale przez sekretarza stanu. Druga sprawa - dr Konrad Tomaszewski, główny analityk Lasów Państwowych, człowiek niezwykle zasłużony dla rozwoju spraw naukowych związanych z leśnictwem, koncepcji włączenia leśnictwa do programu zrównoważonego rozwoju kraju odwołany został niezwykle pospiesznie, co uważam za pewnego rodzaju nieroztropność. I wreszcie odwołanie pana prezesa Mariusza Gajdy tylko za to, że "Gazeta Wyborcza" doniosła, jakoby on wydzierżawił działkę Wyższej Szkole Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu. Niesprawdzone doniesienia prasowe nie powinny być podstawą do usuwania człowieka ze stanowiska, i to urzędnika, który jest powoływany przez premiera. W tych insynuacjach "Gazeta Wyborcza" zdaje się przodować. Przecież to po jej publikacjach, dodam, że - jak pokazał czas - kłamliwie oskarżających dr. Konrada Tomaszewskiego o związki z tzw. aferą Matamblewa, zrezygnował on z funkcji szefa Pańskiego gabinetu. - Muszę powiedzieć, że myślałem, iż dojdzie do tego, że "Gazeta Wyborcza" przeprosi pana dr. Tomaszewskiego za to, co pisała wtedy, kiedy był szefem gabinetu politycznego w ministerstwie. Rzeczywiście, nagonka na niego była potworna. Zarzucano mu, iż ponoć miał udział w nieprawidłowym postępowaniu odnośnie do Matamblewa. Ta sprawa została przez sąd rozpatrzona na korzyść dr. Tomaszewskiego, który został całkowicie oczyszczony z zarzutów i mimo że o jego rzekomych związkach z całą sprawą pisano na pierwszych stronach gazet, ukazując go w najczarniejszej scenerii, to nie został nigdy za to przeproszony. W podobny sposób dziennikarze "Gazety Wyborczej" w pełnych - co sprawdziliśmy i wykazaliśmy - przekłamań, nieprawdziwych faktów publikacjach oczernili prezesa Zarządu Krajowego Gospodarki Wodnej Mariusza Gajdę. Został zdymisjonowany jeszcze przed przeprowadzeniem jakiejkolwiek kontroli... - To jest coś, co nie mieści mi się w głowie. Jak można usuwać ludzi bardzo dobrze merytorycznie przygotowanych, kompetentnych na podstawie doniesień "Gazety Wyborczej"? Zresztą podobnie wyglądała sprawa z panem dr. Tomaszewskim, który sam się podał do dymisji z funkcji szefa mojego gabinetu. Nie zamierzałem go odwoływać, takie uzgodnienia poczyniłem też z panem premierem Jarosławem Kaczyńskim, ale pan dr Tomaszewski oświadczył, że dla dobra sprawy sam ustępuje ze stanowiska. Niedługo później sąd całkowicie go uniewinnił, a "Gazeta Wyborcza" nie przeprosiła do dzisiaj. Dziękuję za rozmowę.
Nasz Dziennik, 2008-01-04
Chciałem doprowadzić do tego, by wyższe szkoły rzeczywiście zaczęły realizować koncepcje zrównoważonego rozwoju i wykorzystania zasobów przyrodniczych do rozwoju państwa Z prof. Janem Szyszko (PiS), ministrem środowiska w rządzie Jarosława Kaczyńskiego, rozmawia Wojciech Wybranowski Panie Profesorze, jakie uczelnie mogły ubiegać się o przyznanie przez Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej dotacji celowej na prowadzenie studiów na kierunku polityka ochrony środowiska - kompensacja przyrodnicza? "Gazeta Wyborcza" twierdzi, że Wyższa Szkoła Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu otrzymała ją, zanim przedstawiła program. - Dotacje w ramach realizacji programu zrównoważonego rozwoju dostały wszystkie uczelnie, które chciały otrzymać dofinansowanie i złożyły takie wnioski. Program przedstawiony przez Wyższą Szkołę Kultury Społecznej i Medialnej był programem bardzo dobrym i w związku z tym decyzja o dofinansowaniu przez NFOŚiGW była niezwykle słuszna. Chciałem w trakcie swojej działalności doprowadzić do tego, by wyższe szkoły rzeczywiście zaczęły realizować koncepcje zrównoważonego rozwoju i wykorzystania zasobów przyrodniczych do rozwoju państwa. Dlaczego kształcenie specjalistów ds. ochrony środowiska w ramach programu zrównoważonego rozwoju jest tak ważne? Jaki jest cel kształcenia w tym kierunku? - Program "Natura 2000" i sieć "Natura 2000" to bardzo mocny i sprawny instrument w zakresie gospodarowania przestrzenią, ale żeby z niego korzystać w przyszłości, trzeba wyszkolić specjalistów w tym zakresie, by mogli się tym instrumentem rzeczywiście posługiwać. Dlaczego to takie ważne? Z jednej strony, mamy wyśmienite zasoby przyrodnicze stanowiące nasze dziedzictwo kulturowe, ale z drugiej strony, mamy też szybki rozwój gospodarczy. Nie chcemy popełniać błędów państw wysoko rozwiniętych, np. ze "starej piętnastki", gdy wraz z rozwojem gospodarczym zniszczono zasoby środowiskowe. Dlatego trzeba dołożyć starań, by rozwój gospodarczy ich nie niszczył, a wręcz przeciwnie - rozwijał je, co dzięki wyszkoleniu specjalistów jest możliwe. W latach 50., 60. Instytut Ekologii PAN wykształcił wielu wyśmienitych ekologów, którzy doskonale wiedzą, że gospodarując przestrzenią, można zasoby przyrodnicze chronić. Takich specjalistów potrzeba nam i dzisiaj. Trwa jednak, prowadzona głównie przez "Gazetę Wyborczą", nagonka na działania osób związanych z resortem środowiska za Pana kadencji, nagonka oparta głównie na insynuacjach, jak w przypadku wyssanych z palca rzekomych nieprawidłowości związanych z dzierżawą gruntów w Toruniu Zakonowi Redemptorystów. I choć publikacje "GW" w tym zakresie niewiele mają wspólnego z prawdą, skutkują jednak dymisjami... - Jestem zbulwersowany tym bardzo szybkim, pochopnym usuwaniem ludzi bardzo zasłużonych dla ochrony środowiska z zajmowanych stanowisk. Niedawno protestowałem przeciwko niezgodnemu z zasadami dobrego wychowania usunięciu i sposobowi, w jaki zostało to przeprowadzone, Andrzeja Matysiaka, dyrektora generalnego Lasów Państwowych. Nie można robić w ten sposób, by usuwać poprzez odwołanie telefoniczne i to nie przez ministra, ale przez sekretarza stanu. Druga sprawa - dr Konrad Tomaszewski, główny analityk Lasów Państwowych, człowiek niezwykle zasłużony dla rozwoju spraw naukowych związanych z leśnictwem, koncepcji włączenia leśnictwa do programu zrównoważonego rozwoju kraju odwołany został niezwykle pospiesznie, co uważam za pewnego rodzaju nieroztropność. I wreszcie odwołanie pana prezesa Mariusza Gajdy tylko za to, że "Gazeta Wyborcza" doniosła, jakoby on wydzierżawił działkę Wyższej Szkole Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu. Niesprawdzone doniesienia prasowe nie powinny być podstawą do usuwania człowieka ze stanowiska, i to urzędnika, który jest powoływany przez premiera. W tych insynuacjach "Gazeta Wyborcza" zdaje się przodować. Przecież to po jej publikacjach, dodam, że - jak pokazał czas - kłamliwie oskarżających dr. Konrada Tomaszewskiego o związki z tzw. aferą Matamblewa, zrezygnował on z funkcji szefa Pańskiego gabinetu. - Muszę powiedzieć, że myślałem, iż dojdzie do tego, że "Gazeta Wyborcza" przeprosi pana dr. Tomaszewskiego za to, co pisała wtedy, kiedy był szefem gabinetu politycznego w ministerstwie. Rzeczywiście, nagonka na niego była potworna. Zarzucano mu, iż ponoć miał udział w nieprawidłowym postępowaniu odnośnie do Matamblewa. Ta sprawa została przez sąd rozpatrzona na korzyść dr. Tomaszewskiego, który został całkowicie oczyszczony z zarzutów i mimo że o jego rzekomych związkach z całą sprawą pisano na pierwszych stronach gazet, ukazując go w najczarniejszej scenerii, to nie został nigdy za to przeproszony. W podobny sposób dziennikarze "Gazety Wyborczej" w pełnych - co sprawdziliśmy i wykazaliśmy - przekłamań, nieprawdziwych faktów publikacjach oczernili prezesa Zarządu Krajowego Gospodarki Wodnej Mariusza Gajdę. Został zdymisjonowany jeszcze przed przeprowadzeniem jakiejkolwiek kontroli... - To jest coś, co nie mieści mi się w głowie. Jak można usuwać ludzi bardzo dobrze merytorycznie przygotowanych, kompetentnych na podstawie doniesień "Gazety Wyborczej"? Zresztą podobnie wyglądała sprawa z panem dr. Tomaszewskim, który sam się podał do dymisji z funkcji szefa mojego gabinetu. Nie zamierzałem go odwoływać, takie uzgodnienia poczyniłem też z panem premierem Jarosławem Kaczyńskim, ale pan dr Tomaszewski oświadczył, że dla dobra sprawy sam ustępuje ze stanowiska. Niedługo później sąd całkowicie go uniewinnił, a "Gazeta Wyborcza" nie przeprosiła do dzisiaj. Dziękuję za rozmowę.
Subscribe to:
Posts (Atom)